Eğer çocukluğumuzdan bu yana saklayabileceğimiz oyuncaklar fazla olabilseydi ya da ebeveynlerimizin hatıraları bugüne kadar korunabilseydi, o kadar çok anıya bugün ve gelecekte de sahip olabilirdik ki!
Paul Lafargue, 1800’lerin sonunda yazdığı Tembellik Hakkı adlı kitabında; “Ürettiğimiz tüm mallar, sürümleri kolay olsun ama çok dayanamasın diye bile bile üstün körü yapılıyor…” diyor. Doğal ve dayanıklı malzemelerden estetiğe sahip ve sağlıklı objeler yaratmak, zaman ve emek isteyen, dolayısıyla pahalı ürünlerdir. Ancak değerini bilen insanlar için müthiş anıları taşıyabilen objelerdir.
Bugün çocukluğumuzdan beri saklayabildiğimiz kaç oyuncağımız duruyor? Belki bugünkü genç nesilden öncesine ait birkaç hatırayı elinde tutabilen vardır, ancak gelecekte bugünkü neslin Çin malı hiçbir oyuncağı elinde kalmayacak! Hele bir de hızlı tüketim anlayışıyla yaşadığımız günümüzden ne kalabilir!
Ben şimdi, anneannemden kalan ahşap oyma tarağı gördükçe hala hikayelerini yaşıyorum. Hele çocukluğumda oynadığım ahşap oyma oyuncak gemiyi elime her aldığımda, yağmurlu günlerde kaldırım kenarından akan suda onu yüzdürüşümü unutmadığım gibi o toprak kokusunu hala burnumda hissediyorum.
Diyeceğim odur ki, ne kadar anı biriktirebilir ve bu anıları geleceğe taşıyabilecek hatıraları koruyabilirsek, yaşamımız da o kadar dolu geçecektir. Yoksa bugün elimizde tuttuğumuz o Çin malı ucuz objelerin hiç biri gelecekte elimizde olmayacak ya da saklamaya gerek bile görmeyeceğiz. Haydi siz de en sevdiğiniz bir hayvanın ahşap oymadan tahta oyuncağını, hatıra olarak çocuklarınıza veya ahşap oyma eserleri sevdiklerinize bırakın! Siz gelecekte olmasanız da, sizi yaşatacak birkaç hatıra kalabilsin!
7 Eylül 2017